Krakowsko – radomski wieczór w Galerii Biura Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim
Kolejne dwie wystawy miały swój wernisaż w piątkowy wieczór, 20 listopada 2026 roku, w Biurze Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim. Swoje dokonania artystyczne prezentowali Teresa i Andrzej Wełmińscy i Bożena Klimek – Kurkowska.
![]() |
| Od prawej: Bożena Klimek-Kurkowska, Andrzej i Teresa Wełińscy, Justyna Łada, Robert Domżalski. Fot. Krzysztof Krzak |
Teresa i Andrzej Wełmińscy przez długi czas byli związani z Teatrem Cricot 2 Tadeusza Kantora, gdzie nie tylko przygotowywali scenografię, ale również występowali w sztandarowych przedstawieniach tego wybitnego awangardowego twórcy, takich jak „Umarła klasa”, ‘Wielopole, Wielopole”, „Niech sczezną artyści”. Po śmierci Kantora w 1990 roku kontynuują swoją karierę jako samodzielni twórcy wizualno – teatralni. Wspólnie z aktorami Cricot 2 zrealizowali spektakle: „Manjacy”, „Ameryka czyli nie oglądaj się za siebie”, „Minęło, minęło i tak przeminą wszystkie historie…”.
![]() |
| Fragment wystawy "Ignis fatuus". Fot. Krzysztof Krzak |
Ekspozycja zatytułowana „Ignis fatuus” (z łac. błędne ogniki), której współkuratorami są Justyna Łada i Robert Domżalski ma charakter scenograficzny: kolejne prace znajdują się jedna za drugą na podobieństwo stron w książce. Konstruowane przez nich instalacje są zbudowane z asamblaży, częściowo transparentnych wielkoformatowych obrazów i niby-zwykłych przedmiotów. Ich światy są niepokojąco oniryczne i mroczne, można się w nich zgubić, wniknąć w nie. Prace wykonane są oryginalnymi i niezwykle różnorodnymi technikami z wykorzystaniem niestandardowych materiałów, takich jak drewno, płatki srebra i złota, karton, żeliwo, a także urządzeń (wytwornica dymu); motywem przewodnim są tytułowe ogniki imitowane przez migające kolorowe lampki typu choinkowego. „Wystawa «Ignis fatuus» jest (...) przestrzenią pamięci i wyobraźni w procesie nieustannej przemiany, gdzie materia sztuki staje się migotliwym światłem prowadzącym widza przez krajobraz utraty i odzyskiwania” - piszą w tekście towarzyszącym ekspozycji jej kuratorzy.
![]() |
| Fragment wystawy Bożeny Klimek-Kurkowskiej. Fot. Krzysztof Krzak |
Wystawa „Genotypy” Bożeny Klimek – Kurkowskiej, którą opiekę kuratorską objęła Justyna Łada, to efekt (w realizacji spóźniony kilka lat) zdobycia przez tę radomską artystkę w 2019 roku Grand Prix 14. Międzynarodowego Jesiennego Salonu Sztuki organizowanego przez BWA w Ostrowcu Świętokrzyskim, co wiązało się z przywilejem zorganizowania indywidualnej wystawy. Punktem wyjścia dla artystki jest codzienność, zwykła, złożona z powtarzalnych gestów typu nakrywanie do stołu, porządkowania, napełniania i opróżniania naczyń… „Zamiast ilustrować te czynności, artystka przekłada ich rytm na język form. Misy, kubki, stoły, obręcze, pręty (…) zostaje zwielokrotniona i rozpisana w szeregi, siatki oraz konstelacje. Powtórzenie staje się tu zarazem metodą pracy i jej tematem” – pisze Justyna Łada w kuratorskim tekście wprowadzającym w świat Bożeny Klimek – Kurkowskiej. Świat, który pod kilkoma względami, zwłaszcza artystycznymi znakomicie rezonuje w twórczością nagrodzonych w ubiegłym roku Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Teresy i Andrzeja Wełmińskich.



Komentarze
Prześlij komentarz