KK - Krzak Kulturalny

Po pięciu latach od powstania spektakl „Za wolno” zrealizowany przez Jakuba Roszkowskiego według nagrodzonego w konkursie Stowarzyszenia ZAiKS tekstu Szymona Jachimka doczekał się oficjalnej premiery telewizyjnej w TVP Kultura. Scena zbiorowa. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Nie pierwszy to taki przypadek, jeśli chodzi o produkcje powstałe w ramach projektu Teatroteka Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. Jednak w przypadku sztuki, w której mówi się o nienadążaniu za tempem, które narzuca współczesność, ta zwłoka nabiera dodatkowego, jakże przewrotnie wymownego i zabawnego znaczenia. Nie znaczy to, że praca Roszkowskiego nie była dotąd nigdzie prezentowana. Przeciwnie – w 2024 r. pokazano ją na Gdyńskim Festiwalu Filmowym w ramach jubileuszu WFDiF, rok później można ją było obejrzeć w warszawskim Centrum Kultury Filmowej im. Andrzeja Wajdy, a w roku następnym odbył się pokaz w ramach cyklu „Wytwórnia Otwarta”. Wcześniej jednak, bo w 2023 r., autor zdjęć do „Za wolno”, Adam Palent...

Gdyby ktoś chciał zobaczyć, jak koncertowo można spartolić – w założeniu – artystyczną wypowiedź na społecznie istotny temat, powinien obejrzeć „Punkty tkliwe” Karo(liny) Szczypek w reżyserii Marka Leszczewskiego. Po premierowej emisji w cyklu Nowa Dramaturgia Polska w TVP Kultura spektakl trafił na platformę VOD TVP.  Anna Paliga jako Dziewczyna I. Fot. Natasza Młudzik Tematem tym jest seksualność osób z niepełnosprawnościami , która od lat nie może się w Polsce doczekać systemowego rozwiązania. Wciąż pozostaje zagadnieniem wstydliwym, wręcz tabu. Jakoś nie dociera do tych, którzy „Pospolitą Rzeczą władają” , że osoby z niepełnosprawnościami mają takie same potrzeby jak „zwykli” ludzie – również w sferze intymności, erotyki i seksu. Jeśli w ogóle się o tym mówi, to najczęściej w atmosferze skandalu, sensacji lub zgorszenia. „Punkty tkliwe” Karo Szczypek dawały szansę na częściową zmianę społecznego oglądu intymnych problemów osób z niepełnosprawnościami. Szansę...

Na zakończonym niedawno 24. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie Wielkimi Nagrodami Festiwalu za wybitne kreacje w obu teatrach otrzymali Anna Dymna i Jerzy Radziwiłowicz. Dla uhonorowania laureatów TVP Kultura pokazał „Spadkobierców” z 1994 roku w reżyserii Ireneusza Englera, w których zagrali obydwoje oraz spektakl „Chciałam ci tylko powiedzieć…” z główną rolą Anny Dymnej.   Olga Świderska i Maja Ostaszewska. Fot. TVP   To przedstawienie, które na tym samym festiwalu w 2007 roku przyniosło Małgorzacie Imielskiej , uznanej dokumentalistce, nagrodę im. Stefana Treugutta za debiut autorski i reżyserski w Teatrze Telewizji, a Mai Ostaszewskiej wyróżnienie aktorskie. Właśnie za pośrednictwem bohaterki granej przez tę aktorkę poznajemy historię skomplikowanych relacji córki z matką. Tę ostatnią widzimy podczas oglądania nagrania sporządzonego amatorską kamerą, pokazującego codzienne wydarzenia z życia 32 – letniej kobiety i jej córk...

W jednym z wywiadów Monika Siara, dramaturżka i teatrolożka, nazwała siebie emocjonalną podglądaczką („Teatr”, 5/2020). I właśnie podglądactwu poświęciła swój dramat „Widok z mojego balkonu”, który w 2018 roku dotarł do finału Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. W tym samym roku w ramach projektu TEATROTEKA Wytwórni Filmów Dokumentalnych i fabularnych zrealizowała go Ewa Małecki, otrzymując zań Nagrodę Rektora Akademii Teatralnej w Warszawie. Telewizyjnej premiery spektakl doczekał się dopiero 5 listopada 2024 roku w TVP Kultura. Anna Próchniak i Agnieszka Krukówna. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Przed siedmiu laty pewien syn i brat (imiona tej i innych tych postaci w sztuce nie padają) dopuścił się czynów pedofilskich (a w przeszłości chciał zostać księdzem), za które trafił do więzienia. Właśnie po zakończonej odsiadce ma wrócić do rodziców i siostry. Ci przygotowują się na jego powrót, opracowując dokładny (czasem zabawny, czasem wzruszający) scenariusz tego wydarzenia. Ich od...

Spektakl „Nie ma” znakomicie wpisał się w okres przed Świętem Zmarłych (premiera 29 października 2024 r. w TVP Kultura), gdy szczególnie intensywnie wspominamy osoby, których już z nami nie ma, które „stały się fotografiami na biurku”. I wydarzenia z nimi związane, które zapisała nasza pamięć, choć podobno „połowa ludzi pamięta wydarzenia, które im się nigdy nie zdarzyły”, jak można usłyszeć w przedstawieniu. Jerzy Walczak, Joanna Przybyłowska-Wójcik, Marcin Błaszak. Fot. Maurycy Stankiewicz Pamięć to tak naprawdę główny bohater spektaklu wyreżyserowanego przez Agnieszkę Lipiec – Wróblewską , która też wspólnie z Agnieszką Zawadowską (autorką scenografii) napisała jego scenariusz na podstawie reporterskiej książki Mariusza Szczygła pod tym samym tytułem (Nagroda Literacka Nike 2019). Autor jest zresztą swoistym przewodnikiem po świecie przedstawionym w spektaklu. Tłumaczy dylematy twórcy literatury non fiction, mówi o poszukiwaniu tematu, sposobu jego przedstawienia i wreszcie o ...

Zdarza się, niestety coraz częściej, że opis danego filmu, książki bądź spektaklu teatralnego jest o wiele ciekawszy niż dzieło, które finalnie dociera do odbiorcy. Casus ten według mnie dotyczy też „Człowieka, który siedział tyłem” pokazanego premierowo (po pięciu latach od powstania) 1 października 2024 w TVP Kultura. Jakub Zając jako Artur. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF O spektaklu Macieja Wiktora zrealizowanym w ramach projektu TEATROTEKA na podstawie utworu Karola Lemańskiego czytamy między innymi, że to „komedia na temat wyobcowania młodego człowieka pogrążającego się w coraz większym stopniu w wirtualnej rzeczywistości. Bohater próbujący za wszelką cenę dojść do perfekcji w opanowaniu komputerowej gry i skupiony wyłącznie na zainstalowanej w jego smartfonie aplikacji, z czasem traci zupełnie kontakt z otaczającym go światem. Zrywając relację z rodzicami i rówieśnikami, ignorując wszystkie przyjemności i problemy dnia codziennego, izoluje się od wszystkich i od wszystkieg...

Odwagą było sięgnięcie przez Piotra Cieplaka po „Sen srebrny Salomei” Juliusza Słowackiego i wystawienie go na deskach Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy w listopadzie 2022 roku, gdy od dziewięciu już miesięcy trwała napaść zbrojna Rosji na Ukrainę, a do Polski przybywały, szukając schronienia i pomocy, rzesze uchodźców z regionu naszych wschodnich sąsiadów. Odwagą kierownictwa Teatru Telewizji było również przeniesienie tego spektaklu na mały ekran i pokazanie go ogromnej publiczności TVP Kultura 24 września 2024 r. , a więc w czasie, gdy wojna za naszą granicą wciąż trwa i jej rychłego końca trudno oczekiwać, a w społeczeństwie polskim stosunek do Ukraińców staje się, delikatnie powiedziawszy, ambiwalentny. Mateusz Krzyk i Magda Biegańska. Fot. Waldemar Kompała/TVP Abstrahując jednakowoż od bieżących konotacji polityczno – społecznych, należy powiedzieć nie mniej wyraźnie, że spektakl ów to również dowód na to, iż bardzo dużo i dobitnie o współczesności wykorzystując d...

„ Dziecko” Ingi Iwasiów zrealizowane przez Barbarę Białowąs w ramach projektu Teatroteka Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych poczekało trochę na swoją telewizyjną premierę, jak niektórzy ludzie na możliwość zostania rodzicami (sorry za taki „żarcik” na poziomie Strasburgera w „Familiadzie”). Magdalena Czerwińska i Marcin Bosak. Fot. Wojciech Radwański / WFDiF Dramaturgiczny debiut pochodzącej ze Szczecina pisarki, sztukę napisaną na konkurs „Strefy Kontaktu” w 2016 roku, a wyprodukowaną przez WFDiF rok później, TVP Kultura pokazała 2 czerwca 2024 roku (wciąż do obejrzenia na TVP VOD). Dzień po tym, jak obecnie rządzący przywrócili finansowanie z budżetu państwa programu in vitro zakładającego finansowanie medycznego wsparcia zapłodnienia pozaustrojowego i leczenia niepłodności w Polsce. Zapyta ktoś, co ma to wspólnego ze spektaklem telewizyjnym? Ano ma, bowiem „Dziecko” traktuje o problemie bezdzietności, niemożności posiadania potomka przez osoby pragnące zostać rodzic...

Blisko dekadę (do 19 maja 2024 r.) na premierę telewizyjną czekał autorski spektakl Andrzeja Bartnikowskiego „Człowiek bez twarzy” zrealizowany w ramach projektu „Teatroteka” Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. To jak dotąd jedyna jedyna realizacja tegoż twórcy dla „największego teatru świata” (jak głosi slogan reklamowy nowej dyrekcji Teatru TVP), znanego z wielu reżyserii spektakli, najczęściej w olsztyńskim Jaraczu i tamtejszym Teatrze Lalek. Sambor Czarnota, Filip Bobek, Marta Chyczewska. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF „ Człowiek bez twarzy” to sztuka o życiu w niedopowiedzeniach, półprawdach, czy – mówiąc wprost – w kłamstwie. A także o kształtowaniu siebie, swoich zachowań i relacji międzyludzkich podług oczekiwań innych ludzi względem nas. To bardzo ciekawy i istotny temat, aktualny w każdym czasie i dotyczący całej ludzkości. Szkoda tylko, że autor – reżyser postanowił na siłę być „awangardowym” i swoje przedstawienie w sposób sztuczny, nachalny udziwnić, jednych...

„ Kasie”, spektakl zrealizowany w 2019 roku przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w ramach projektu Teatroteka, a pokazany premierowo 21 stycznia 2024 roku przez TVP Kultura w paśmie „ Teatroteka nocą” to popis aktorstwa w wykonaniu Agnieszki Skrzypczak, aktorki, która zbiera obecnie rewelacyjne recenzje za swoją rolę w monodramie „Ifigenia ze Splott” Gary’ego Owena na Małej Scenie Teatru im. Jaracza w Łodzi. Agnieszka Skrzypczak. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Z tym łódzkim teatrem Agnieszka Skrzypczak związana jest jeszcze od czasów studiów aktorskich w słynnej „Filmówce”, kiedy to w 2011 roku zadebiutowała na jego scenie rolą Jean Fordham w „Gorącym lecie w Oklahomie” reżyserowanym przez Artura Urbańskiego. Później wystąpiła w Jaraczu w takich spektaklach, jak m.in. „Marzenie Nataszy”, „Antoniusz i Kleoptara”, „Wassa Żeleznowa”, „3 siostry”, „Mizantrop” czy „Słabi”. Za wiele z zagranych ról otrzymała znaczące nagrody i wyróżnienia, by wymienić tylko nagrodę im. Andrz...

Styczniowe i lutowe niedzielne wieczory w TVP Kultura znaczone mają być pokazami kolejnych spektakli zrealizowanych przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w ramach trwającego od 2013 roku projektu TEATROTEKA. Pierwszym przedstawieniem pokazanym 14 stycznia 2024 roku była „Kobieta w lustrze” w reżyserii Waldemara Raźniaka. Patrycja Soliman, Dorota Segda. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Spektakl, podobnie jak i sama sztuka, powstała w 2015 roku. Jej autor, Piotr Domalewski (aktor, scenarzysta i reżyser tak uznanych filmów, jak „Cicha noc”, „Jak najdalej stąd”, „Hiacynt”) otrzymał za nią wyróżnienie w konkursie na polski dramat współczesny „Metafory rzeczywistości”. Także w tej kameralnej sztuce skupia się na skomplikowanych problemach dotykających ludzi niezależnie od wieku i pozycji społeczno – zawodowej. Tytułowa kobieta, to pięćdziesięcioletnia psychoterapeutka, Zofia Wysocka, która złamała etyczne zasady wykonywanego przez siebie zawodu, wchodząc w bliższą, a w ...

Sztuka Szymona Jachimka „Matka Boska Niespodziewana” znalazła się niespodziewanie w niedzielnym (7 stycznia 2024 r.) programie TVP Kultura, choć zgodnie z wielomiesięczną tradycją, która – jeśli wierzyć facebookowym zapowiedziom - miała być podtrzymana, spektakle Teatroteki Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych nadawane były we wtorki. Cezary Kosiński i Agnieszka Podsiadlik. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Grzegorz Wysocki, który jest głównym bohaterem sztuki i przedstawienia wyreżyserowanego przez Macieja Buchwalda , a grany bardzo wiarygodnie przez Cezarego Kosińskiego to skromny, czterdziestoparoletni nauczyciel matematyki z Sanoka. Nie do końca pogodził się ze śmiercią żony Ewy, bowiem regularnie odwiedza jej miejsce spoczynku, gdzie opowiada jej o wydarzeniach ze swojego samotniczego życia (ich syn ułożył sobie życie poza granicami kraju), wspomina wspólnie przeżyte lata i „dziwność” małżonki, a także przynosi jej krzyżówki, które wspólnie rozwiązują, tak jak to czyni...

Pięć lat po zrealizowaniu przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w ramach projektu Teatroteka doczekały się telewizyjnej premiery „Pradziady”. Kto przegapił emisję w TVP Kultura 12 grudnia 2023 roku, może obejrzeć spektakl na TVP VOD. A warto... Scena zbiorowa. Fot. Wojciech Radwański/WFDiF Wojciech Kuczok , którego tekst opracował i wyreżyserował Michał Zdunik , w sposób świadomy i momentami bardzo bezpośredni nawiązuje do klasycznych dramatów, jakim są „Dziady” Adama Mickiewicza i „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego. Choć pobrzmiewają tutaj także echa „Moralności pani Dulskiej” Gabrieli Zapolskiej. „Pradziady” – najkrócej rzecz ujmując – traktują o Polsce i Polakach. Wiem, można mieć odruch wymiotny czytając taki anons po kilku latach karmienia nas przez TVP tematyką patriotyczno – religijną, ale to przedstawienie nie pokazuje rzeczonego tematu formule „na klęczkach”. Wiem też, że mogą pojawić się głosy, zwłaszcza ze strony „prawdziwych Polaków”, że twórcy pokazali f...