Posty

Wyświetlanie postów z czerwiec, 2026

Krótki jest żywot ćmy *

Obraz
  Daria Kopiec zrealizowała we współpracy z reżyserem dźwięku Andrzejem Brzoską i twórczynią muzyki Barbarą Michalec bodaj najbardziej depresyjne słuchowisko, jakiego w tym sezonie można było posłuchać w Teatrze Polskiego Radia. I trudno się dziwić, skoro na warsztat wzięła dramat Radosława Paczochy „Ćma”, którego bohaterką jest Stanisława Przybyszewska. Fot. Teatr Polskiego Radia Radosław Paczocha w tym dramacie wydobywa z niepamięci postać jednej z najbardziej oryginalnych twórczyń początków XX stulecia, dziś praktycznie zapomnianej (nie istnieje nawet jej grób, choć bynajmniej nie zmarła – w wieku niespełna 34 lat – jako anonimowa emigrantka na obczyźnie, lecz jako obywatelka Wolnego Miasta Gdańska). Pamięć o Stanisławie Przybyszewskiej wskrzesił na krótko w latach 70. i 80. ubiegłego wieku Andrzej Wajda, wystawiając na deskach stołecznego Teatru Powszechnego jej dramat „Sprawa Dantona”, a potem realizując oparty na tej samej podstawie film „Danton” z międzynarodową obsadą i za...

Baśń o Peryklesie, co miał wielkie szczęście *

Obraz
  Katarzyna Łęcka, jedna z najbardziej twórczych reżyserek Teatru Polskiego Radia, znowu sięgnęła po twórczość Williama Szekspira. Po lutowej premierze „Koriolana” na antenie radiowej Jedynki, dostępnej potem na platformach streamingowych, Łęcka wyreżyserowała „Peryklesa, księcia Tyru” w tłumaczeniu Antoniego Libery. Michał Breitenwald i Łukasz Borkowski. Fot. Piotr Podlewski Pochodząca z początku XVII wieku sztuka, określana niekiedy jako komedia, nie odbiega zasadniczo stylistycznie i kompozycyjnie od większości utworów Szekspira, choć istnieją domniemania, iż prologi i dwa pierwsze akty napisał George Wilkins, z zawodu karczmarz, z doskoku dramaturg i pamflecista obdarzony zdecydowanie mniejszym talentem literackim niż autor „Hamleta”. Na tę dwoistość dramaturgiczną „Peryklesa, księcia Tyru” wskazuje – zdaniem badaczy – chaotyczny styl opowieści. To, co wskazuje na przeważający wkład Szekspira w finalny efekt dzieła, to niezmiernie rozbudowana akcja z wieloma zwrotami oraz mnog...

Poezję Brzechwy wcielili w czyn *

Obraz
  Ostatniej – najprawdopodobniej – premierze Teatru Telewizji zrobiono tak nachalną promocję (reżyserka z główną aktorką były nawet w udających program satyryczny „Kwiatkach Polskich Dużych”), że można było żywić obawę, iż spektakl będzie kompletną kichą i tandetą. Tymczasem przedstawienie „Kanato, czyli wyprawa do krainy wierszy” w reżyserii Magdaleny Małeckiej-Wippich, z Anną Seniuk w wiodącej roli, okazało się majstersztykiem i sprawiło ogromną przyjemność nie tylko najmłodszym (premiera odbyła się w dniu ich święta), ale i starszym widzom, o czym świadczą entuzjastyczne wpisy na profilu społecznościowym Teatru TVP. Scena zbiorowa. Fot. Natasza Młudzik Że Anna Seniuk jest mistrzynią interpretacji wierszy Jana Brzechwy, powszechnie wiadomo od czasu jej kultowej „Pchły Szachrajki”. Ale w spektaklu „Kanato” dotrzymuje jej dzielnie kroku cała, bez wyjątku, obsada, z Olgą Sarzyńską , Mileną Suszyńską , Barbarą Garstką , Marcinem Przybylskim i Marcinem Bubółką na czele. A na dodatek...

O dużych dzieciach nieporządku z braćmi Królami w "Malwie"

Obraz
W cyklu spotkań z ciekawymi ludźmi parającymi się działalnością artystyczną w Osiedlowym Domu Społecznym „Malwa” w Ostrowcu Świętokrzyskim odbyło się spotkanie z pochodzącymi z Kielc braćmi bliźniakami Pawłem i Maciejem Królami, którzy wydali niedawno swoją debiutancką powieść zatytułowaną „Dzieci Nieporządku”, która została dobrze przyjęta przez czytelników – podobno właśnie trwa jej dodruk. Paweł i Maciej Królowie w rozmowie z Anną Wójtowicz-Żurawską. Fot. Krzysztof Krzak Zanim jednak bracia Królowie zostali autorami łyknęli spora dawkę popularności i celebryctwa, a to za sprawą ich udziału w telewizyjnym talk show „Duże dzieci” nadawanego w TVP 2 w latach 2005 – 2008, a prowadzonego przez Wojciecha Manna. Z tamtego okresu najbardziej został im w pamięci telewizyjny korytarz wypełniony... dymem papierosowym i męki podczas wykonywania na ich dziecięcych twarzach make-upu. Nie ulegli więc magii medialnej kariery. Zdecydowanie bardziej woleli wspólne towarzystwo i spędzanie czasu ...

Niech żyje mądrość, mądrość i śleboda *

Obraz
Przedstawienie „Wariacje Tischnerowskie. Kabaret filozoficzny” utrzymuje się w repertuarze Teatru Scena STU w Krakowie od 17 lat i wciąż przyciąga widzów spragnionych inteligentnej rozrywki. W tak zwanym międzyczasie zaprezentowana została telewizyjna wersja spektaklu z niezrównanym Jerzym Trelą. Scenarzysta i reżyser, Artur „Baron” Więcek, wykorzystał w scenariuszu „Historię filozofii po góralsku” księdza profesora Józefa Tischnera i fragmenty „Wieści ze słuchanicy”, rozmowy z nim przeprowadzonej przez podhalańską poetkę Wandę Czubernetową. W warstwie muzycznej zaś wsparł się muzyką zespołu Trebunie-Tutki, Andrzeja Obrochty, Jana Kantego Pawluśkiewicza i… Whitney Houston. „Wariacje Tischnerowskie” to jeden dzień z życia księdza – Jegomościa Autora (bardzo autentycznego w kreacji Krzysztofa Pluskoty ), który spędza w swoich ukochanych górach wśród ludzi, których szanował, rozumiał i z którymi lubił rozmawiać na tematy nie tylko z życiem codziennym związane, ale również filozoficzne. Gó...