Posty

Wyświetlam posty z etykietą Joanna Sokołowska

Krótki jest żywot ćmy *

Obraz
  Daria Kopiec zrealizowała we współpracy z reżyserem dźwięku Andrzejem Brzoską i twórczynią muzyki Barbarą Michalec bodaj najbardziej depresyjne słuchowisko, jakiego w tym sezonie można było posłuchać w Teatrze Polskiego Radia. I trudno się dziwić, skoro na warsztat wzięła dramat Radosława Paczochy „Ćma”, którego bohaterką jest Stanisława Przybyszewska. Fot. Teatr Polskiego Radia Radosław Paczocha w tym dramacie wydobywa z niepamięci postać jednej z najbardziej oryginalnych twórczyń początków XX stulecia, dziś praktycznie zapomnianej (nie istnieje nawet jej grób, choć bynajmniej nie zmarła – w wieku niespełna 34 lat – jako anonimowa emigrantka na obczyźnie, lecz jako obywatelka Wolnego Miasta Gdańska). Pamięć o Stanisławie Przybyszewskiej wskrzesił na krótko w latach 70. i 80. ubiegłego wieku Andrzej Wajda, wystawiając na deskach stołecznego Teatru Powszechnego jej dramat „Sprawa Dantona”, a potem realizując oparty na tej samej podstawie film „Danton” z międzynarodową obsadą i za...

Baśń o Peryklesie, co miał wielkie szczęście *

Obraz
  Katarzyna Łęcka, jedna z najbardziej twórczych reżyserek Teatru Polskiego Radia, znowu sięgnęła po twórczość Williama Szekspira. Po lutowej premierze „Koriolana” na antenie radiowej Jedynki, dostępnej potem na platformach streamingowych, Łęcka wyreżyserowała „Peryklesa, księcia Tyru” w tłumaczeniu Antoniego Libery. Michał Breitenwald i Łukasz Borkowski. Fot. Piotr Podlewski Pochodząca z początku XVII wieku sztuka, określana niekiedy jako komedia, nie odbiega zasadniczo stylistycznie i kompozycyjnie od większości utworów Szekspira, choć istnieją domniemania, iż prologi i dwa pierwsze akty napisał George Wilkins, z zawodu karczmarz, z doskoku dramaturg i pamflecista obdarzony zdecydowanie mniejszym talentem literackim niż autor „Hamleta”. Na tę dwoistość dramaturgiczną „Peryklesa, księcia Tyru” wskazuje – zdaniem badaczy – chaotyczny styl opowieści. To, co wskazuje na przeważający wkład Szekspira w finalny efekt dzieła, to niezmiernie rozbudowana akcja z wieloma zwrotami oraz mnog...