KK - Krzak Kulturalny

Wikipedia określa traumę transgeneracyjną zwaną też międzypokoleniową jako „zjawisko polegające na nieświadomym przekazywaniu skutków ciężkich, nieprzepracowanych doświadczeń traumatycznych (np. wojen, represji, strat) z pokolenia na pokolenie”. Od lewej: Grażyna Barszczewska, Ewa Konstancja Bułhak, Sara Lityńska. Fot. Piotr Podlewski/Polskie Radio To definicja zbieżna z tą, którą podaje jedna z bohaterek słuchowiska „Nasze końce świata” napisanego i wyreżyserowanego przez Agatę Biziuk , które miało swoją prapremierę na żywo w sopockim Teatrze Atelier im. Agnieszki Osieckiej podczas tegorocznego XXV Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”. 1 sierpnia Program Trzeci Polskiego Radia wyemitował ją w paśmie Teatralnej Sceny Trójki . Zjawisko traumy generacyjnej przedstawia Agata Biziuk na przykładzie trzech bohaterek: babci Ireny, która przybywa na rozmowę z córką Katarzyną i wnuczką Marią z zaświatów. Punktem wyjścia są pretensje zgłaszane przez najmłodsz...

Święto Zmarłych wydaje się właściwym terminem na premierę sztuki skłaniającej do zadumy nad sprawami istotnymi i smutnymi. Niekoniecznie o ludziach, którzy odeszli, lecz o tych, którzy są z nami – a jakby ich nie było. Tak jest w słuchowisku Darii Sobik "Nie jestem jakaś chora" , wyreżyserowanym przez Agatę Biziuk w Teatrze Polskiego Radia . Weronika Humaj, Dominik Mironiuk, Anna Mierzwa, Agata Biziuk i Daria Sobik. Fot. Piotr Podlewski Maria mieszka z rodziną na ósmym piętrze jednego z typowych bloków na polskim osiedlu. Nie jest to łatwa koegzystencja, ponieważ starsza pani uważa się za… królową Bonę. Każe się do siebie zwracać pełną tytulaturą: Bona Dei gratia regina Poloniae, magna dux Lithuaniae, Barique princeps Rossani . Jak prawdziwa monarchini wydaje dekrety – na przykład o ochronie kwiatów. Najbliższych: córkę i wnuczkę, traktuje jak dziewki służebne i uskarża się na ich niewłaściwe zachowanie. Podejmuje także próbę wyskoczenia przez balkon, ponieważ c...

Nie mają łatwo młodzi ludzie kończący lub zaczynający jakiś etap w swoim życiu. Tym razem z powodu panującej w kraju pandemii koronawirusa. Obostrzenia higieniczne (i nie tylko) spowodowały, że niewiele w ich edukacyjno – zawodowym bytowaniu jest takie samo.   Także przedstawienia dyplomowe w uczelniach teatralnych. Scena zbiorowa. Screen: K.Krzak Te wyjątkowe spektakle są okazją do podsumowania edukacji w szkole aktorskiej, pokazania swoich umiejętności, talentu i osobowości. Bywa, że od tego, jak młody człowiek wypadnie podczas przedstawienia dyplomowego, zależy dalsza jego droga zawodowa zwana czasem karierą. Bezcenna jest też bezpośrednia konfrontacja adeptów sztuki aktorskiej z żywą publicznością. Tej, niestety, zabrakło podczas przedstawienia dyplomowego studentów IV roku Wydziału Aktorskiego białostockiej filii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, który odbył się 14 lipca 2020 roku. Odbył się on-line. Na przygotowanie spektaklu studenci mieli ni...