Posty

Ładne "Kwiatki"!

Obraz
Dziecięca grupa teatralna działająca w Osiedlowym Domu Społecznym „Malwa” w Ostrowcu Świętokrzyskim zaprosiła mieszkańców 18 czerwca 2016 roku na spektakl „Kwiatki z Kwiateczkowa” Janusza Odrowąża – Wiśniewskiego w reżyserii Anny Wójtowicz – Żurawskiej, która też dokonała adaptacji sztuki. Premierowy pokaz tego przedstawienia odbył się 2 czerwca i był prezentem na Dzień Dziecka dla przedszkolaków z przedszkoli miejskich. Scena zbiorowa. Fot. Krzysztof Krzak Jak wskazuje tytuł tej bajki muzycznej akcja dzieje się w miasteczku o wdzięcznej nazwie Kwiateczkowo. Mieszkają w nim różne kwiaty. Głównym bohaterem jest Bratek ( Wojtek Wykrota ) . Ale wśród mieszkańców znajduje się również Bławatek ( Hanna Lenart ), Niezapominajka ( Idalia Borycka ), Mak ( Tomasz Łukaszewski ) , wytworna, znająca dobre maniery Gerbera ( Maja Żarek ), Konwalijka ( Lea Lepiarz ) i Kaktus ( Zuzanna Sławińska ) – przybysz z dalekich krajów, który zakochał się w Piwonii ( Iga Bezak ) . Ich spokojny żywot przery...

Niekonwencjonalny koncert Marka Torzewskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim

Obraz
Odbywający trasę koncertową po Polsce Marek Torzewski, tenor, dziś rzadko obecny w mainstreamowych mediach, w sobotę 13 czerwca 2026 roku zaśpiewał w Centrum Tradycji Hutnictwa w Ostrowcu Świętokrzyskim, a zorganizowany był przez Miejskie Centrum Kultury. Marek Torzewski w Ostrowcu Świętokrzyskim. Fot. Krzysztof Krzak Marek Torzewski urodził się w wielkopolskim Rogoźnie. Swoją karierę muzyczną rozpoczynał w poznańskim chórze chłopięcym Polskie Słowiki pod kierunkiem Jerzego Kurczewskiego. W 1983 roku ukończył Wydział Wokalny Akademii Muzycznej w Poznaniu, po czym przez trzy sezony był solistą Teatru Wielkiego w Łodzi. W tym okresie otrzymał nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Jana Kiepury w Krynicy – Zdroju, a także zadebiutował w mediolańskiej La Scali. W 1986 roku wyemigrował do Belgii, gdzie przez pięć lat występował jako solista w brukselskim Teatrze Królewskim de la Monnaie. Następnie przyszły występy na scenach operowych w Niemczech, Francji, Hiszpanii, Włosze...

Nie samą poezją para się Sławomir Krawczyk

Obraz
Klub Literacki „Aspekt” w Ostrowcu Świętokrzyskim zaprosił w piątek, 12 czerwca 2026 roku, do Miejskiej Biblioteki Publicznej na promocję debiutanckiego tomiku wierszy swojego członka, Sławomira Krawczyka, noszącego tytuł „Pamięć o marności świata”, a wydanego przy wsparciu finansowym Starostwa Powiatu Ostrowieckiego. Bożena Gniazdowska ze Sławomirem Krawczykiem. Fot. Krzysztof Krzak Sławomir Krawczyk jest członkiem „Aspektu” zaledwie od trzech lat, ale tworzeniem poezji para się od 2013 roku. Na własną rękę już wcześniej zgłębiał wiedzę na temat istoty literatury, warsztatu poetyckiego, bardzo dużo czytał. Do jego ulubionych poetów należą francuscy symboliści, tacy jak Artur Rimbaud, Charles Baudelaire i przedstawiciele Młodej Polski: Kazimierz Przerwa – Tetmajer, Tadeusz Miciński, Lucjan Rydel (z prozy najbardziej lubi fantastykę). Sławomir Krawczyk. Fot. Krzysztof Krzak Echo twórczości tych autorów bardzo wyraziście pobrzmiewa w wierszach Sławomira Krawczyka. Jego poezj...

W pociągu pełnym Słowa *

Obraz
  Najbardziej dojmującym doznaniem, które pozostaje po „Kolejach losu” w lubelskim Teatrze Wschodnim, są wewnętrzna cisza i spokój wywołane mocą poetyckiego słowa. Scenarzysta i reżyser, Łukasz Lewandowski, zderzył ze sobą poezję Wisławy Szymborskiej i Zbigniewa Herberta – dwóch jakże silnych osobowości twórczych. Paulina Prokopiuk i Daniel Salman. Fot. materiał Teatru Wschodniego Poetka i poeta jadą w jednym pociągu, w dwóch sąsiadujących (tak przynajmniej się wydaje) przedziałach. Marta Góźdź na małej scenie teatru przy ulicy Lubartowskiej możliwie wiernie odtworzyła intymną, wręcz klaustrofobiczną przestrzeń starodawnego wagonu kolejowego, z charakterystycznymi pomarańczowymi fotelami. Wizualizacje Łukasza Wójtowicza pokazują widok zza okna pociągu, a muzyka Stanisława Leśniewskiego zdaje się imitować stukot kół. Damian Bakalarz światłami wydobywa z mroku osobę, która w danym momencie wypowiada swoje kwestie. W ciemności pozostaje publiczność, w kompletnym skupieniu chłonąca...

Krótki jest żywot ćmy *

Obraz
  Daria Kopiec zrealizowała we współpracy z reżyserem dźwięku Andrzejem Brzoską i twórczynią muzyki Barbarą Michalec bodaj najbardziej depresyjne słuchowisko, jakiego w tym sezonie można było posłuchać w Teatrze Polskiego Radia. I trudno się dziwić, skoro na warsztat wzięła dramat Radosława Paczochy „Ćma”, którego bohaterką jest Stanisława Przybyszewska. Fot. Teatr Polskiego Radia Radosław Paczocha w tym dramacie wydobywa z niepamięci postać jednej z najbardziej oryginalnych twórczyń początków XX stulecia, dziś praktycznie zapomnianej (nie istnieje nawet jej grób, choć bynajmniej nie zmarła – w wieku niespełna 34 lat – jako anonimowa emigrantka na obczyźnie, lecz jako obywatelka Wolnego Miasta Gdańska). Pamięć o Stanisławie Przybyszewskiej wskrzesił na krótko w latach 70. i 80. ubiegłego wieku Andrzej Wajda, wystawiając na deskach stołecznego Teatru Powszechnego jej dramat „Sprawa Dantona”, a potem realizując oparty na tej samej podstawie film „Danton” z międzynarodową obsadą i za...

Baśń o Peryklesie, co miał wielkie szczęście *

Obraz
  Katarzyna Łęcka, jedna z najbardziej twórczych reżyserek Teatru Polskiego Radia, znowu sięgnęła po twórczość Williama Szekspira. Po lutowej premierze „Koriolana” na antenie radiowej Jedynki, dostępnej potem na platformach streamingowych, Łęcka wyreżyserowała „Peryklesa, księcia Tyru” w tłumaczeniu Antoniego Libery. Michał Breitenwald i Łukasz Borkowski. Fot. Piotr Podlewski Pochodząca z początku XVII wieku sztuka, określana niekiedy jako komedia, nie odbiega zasadniczo stylistycznie i kompozycyjnie od większości utworów Szekspira, choć istnieją domniemania, iż prologi i dwa pierwsze akty napisał George Wilkins, z zawodu karczmarz, z doskoku dramaturg i pamflecista obdarzony zdecydowanie mniejszym talentem literackim niż autor „Hamleta”. Na tę dwoistość dramaturgiczną „Peryklesa, księcia Tyru” wskazuje – zdaniem badaczy – chaotyczny styl opowieści. To, co wskazuje na przeważający wkład Szekspira w finalny efekt dzieła, to niezmiernie rozbudowana akcja z wieloma zwrotami oraz mnog...