KK - Krzak Kulturalny

Brak kurtyny w Katolickim Domu Kultury w Sandomierzu pozwala widzowi na zapoznanie się ze scenografią zanim spektakl „Ucha igielnego” zrealizowanego na podstawie książki Wiesława Myśliwskiego przez Anetę Adamską – Szukałę w Teatrze Przedmieście w Rzeszowie zacznie się na dobre. Ta scenografia stworzona przez Macieja Szukałę nie jest bynajmniej rozbudowana, wręcz mocno ascetyczna, ale nadaje ona w dużym stopniu charakter i klimat całemu przedstawieniu. Scena zbiorowa. Fot. Sebastian Stankiewicz Cóż zatem widzimy na scenie? Z lewej strony niewielki stolik z maszyną do pisania, a w głębi dwie czarne zastawki, ustawione w ten sposób, że przywodzą skojarzenia z tytułowym uchem igielnym, tym silniejsze, że opisywany spektakl grany był w Sandomierzu ledwie kilkadziesiąt metrów w linii prostej od tytułowego miejsca z powieści Myśliwskiego, silnie związanego z miastem „ojca Mateusza”. Są jeszcze dwie drabiny na całą wysokość sceny. Z biegiem scenicznego czasu pojawi się jeszcze łóżko. Ta min...

Aneta Adamska-Szukała – adaptatorka i reżyserka „Makbeta” w rzeszowskim Teatrze Przedmieście – skróciła jedną z najczęściej wystawianych sztuk Williama Szekspira mniej więcej o połowę. Paradoksalnie wyszło to „na zdrowie” zarówno samej tragedii, jak i odbiorcom przedstawienia. „Makbet” otrzymał spójną, pozbawioną pobocznych wątków i nieistotnych postaci formę, zmierzającą wprost do ukazania tego, co w nim najistotniejsze, a widz – klarowną opowieść o człowieku owładniętym żądzą władzy i dążeniem do zaspokojenia własnego, rozbudzonego ego. Michał Chołka, Maciej Szukała i Iwona Błądzińska. Fot. Krzysztof Krzak Adamska-Szukała pozbawiła też sztukę Szekspira wyraźnego kontekstu historycznego. Akcja, która u Stratfordczyka w sposób niebudzący wątpliwości rozgrywała się w XI wieku, podczas walk Norwegów ze Szkotami, w spektaklu „Makbet – głosy z ciemności” (tak brzmi pełny tytuł przedstawienia) nie jest osadzona w żadnym konkretnym czasie ani miejscu; możliwości identyfikacji t...