KK - Krzak Kulturalny

W Ostrowcu Świętokrzyskim rozpoczęły się 9 września 2026 roku XVII Dni Muzyki organizowane przez Miejskie Centrum Kultury. Zainaugurował je koncert Yehudy Prokopowicza w sali koncertowej Państwowej Szkoły Muzycznej I Stopnia w Ostrowcu, która w tym roku jest współorganizatorem tej czterodniowej imprezy skierowanej do miłośników muzyki klasycznej i współczesnej. Yehuda Prokopowicz. Fot. Krzysztof Krzak ♪ Niespełna 21 – letni Yehuda Prokopowicz urodził się w Izraelu, ale od 9. roku życia mieszka w Polsce. To tu, w Krakowie, ukończył Państwową Szkołę Muzyczną II Stopnia im. Władysława Żeleńskiego w klasie zmarłego w 2024 r. prof. Stefana Wojtasa. Obecnie jest studentem krakowskiej Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w klasie fortepianu Krzysztofa Książka. Jest laureatem ponad 30 krajowych i międzynarodowych konkursów pianistycznych. Punktem zwrotnym w jego karierze była kwalifikacja do I etapu XIX Międzynarodowego Pianistycznego Konkursu im. Fryderyka Chopina w Warszawie ...

Słuchacze przywykli do tradycyjnych słuchowisk radiowych mogą mieć niejaki problem z zakwalifikowaniem pracy Joanny Wabik „Utwór na fortepian przenoszony”. Odbiega ona, przynajmniej pod względem formalnym, od tych audycji, które z reguły serwuje radiowy teatr. Obraz wygenerowany przez AI. Punkt wyjścia dzieła tej krakowskiej artystki dźwiękowej, pianistki, architektki oraz edukatorki stanowi z pozoru zwyczajna, choć niecodzienna sytuacja: transport – nie wiadomo skąd dokąd – wielkiego, ciężkiego instrumentu, jakim jest tytułowy fortepian. Twórczyni towarzyszy ekipie przeprowadzkowej i nagrywa wszelkie odgłosy towarzyszące jej pracy, także rozmowy tragarzy. Przy okazji uspokaja ich ciekawość dotyczącą wykorzystania nagrań w przyszłości. „Proszę się nie bać, ja to sobie potnę i zrobię z tego jakiś tam utwór dźwiękowy” – mówi. Autorka podczas nagrywania słuchowiska. Fot. Rafał Zapała A świat dźwięków zarejestrowanych przez Joannę Wabik jest zaiste imponujący w swej różnorodności. To skrz...

  Kolejną rzeźbę odsłonięto 8 września 2026 roku w Parku Miejskim w Ostrowcu Świętokrzyskim. Tym razem jest to praca Beaty Konarskiej, absolwentki Wydziału Grafiki w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie obecnie prowadzi Pracownię Malarstwa na Wydziale Sztuki Mediów i kontynuuje studia doktoranckie. Rzeźba Beaty Konarskiej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Fot. Krzysztof Krzak Rzeźba „Kosmos. Tribute to Heweliusz” inspirowana jest dwutomowym traktatem polskiego astronoma Jana Heweliusza „Machinea Coelestis” („Maszyny niebieskie”) wydanym w 1673 i 1679 roku, a które zostało wpisane na listę „Pamięć Świata” UNESCO. Dzieło to zawierało s zczegółową prezentację prywatnego obserwatorium Heweliusza przy ul. Korzennej w Gdańsku, prezentację autorskich instrumentów pomiarowych, takich jak sekstanty, kwadranty i wielkie teleskopy oraz 30 pięknych rycin wykonanych według rysunków Andrzeja Stecha, pokazujących wyposażenie oraz samych małżonków Elżbiety i Jana Heweliuszów podczas pracy. ...

Biuro Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim otworzyło w sobotę, 5 września sezon wystawienniczy 2026/2027. Pokazano prace Moniki Karczmarczyk i Jerzego Kosałki. Kuratorką obydwu wystaw jest dyrektorka BWA Justyna Łada. Jerzy Kosałka, Justyna Łada i Monika Karczmarczyk. Fot. Krzysztof Krzak Kołysanie z husky Kadr z filmu "Zmiennokształtne". Fot. Krzysztof Krzak Ekspozycja „Zmiennokształtne” Moniki Karczmarczyk jest realizacją zwyczaju polegającego na tym, iż ostrowieckie BWA organizuje wystawę prac laureata/laureatki organizowanego przez siebie biennale LOOSTRO – Jesienny Salon Sztuki. Zdobywczynią Grand Prix ubiegłorocznego, siedemnastego już konkursu była właśnie ta pochodząca z Warszawy, a na co dzień mieszkająca w Berlinie artystka. Nagrodzono jej instalację „Choreography of Care/Choreografia Troski” oraz obiekt „So relax, ghostly, dreamy bodies, and dream”. Tym razem artystka przygotowała film „Zmiennokształtne”, w którym wystąpiło pięć performerek ( Ang...

  Na pytanie postawione przez Alicję Rasztawicką w tytule jej autorskiego słuchowiska „Co to jest bańka?” można odpowiedzieć pytaniem: a o jaką bańkę chodzi? Fot. Radio Kapitał W terminologii socjologicznej, najbliższej jak się wydaje, pracy autorki można odpowiedź za Obserwatorium Językowym Uniwersytetu Warszawskiego, że „bańką nazywa się grupę ludzi korzystających z tych samych źródeł internetowych, mających podobne poglądy, zainteresowania itd., do której nie przedostają się treści nieleżące w polu ich zainteresowań. Jako bańkę określa się też wirtualną przestrzeń, w której tacy ludzie przebywają, izolując się od innych baniek”.  Grupę tworzącą ową bańkę w audycji Alicji Rasztawickiej są młodzi ludzie związani ze środowiskiem artystycznym. Ta tematyka jest bliska autorce, absolwentce Wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie („Bańka” jest jej dyplomem praktycznym wykonanym pod kierunkiem prof. Bogny Burskiej, opartym w dużym sto...

Kiedy słucha się „Robotnic” Oliwii Kot, na myśl przychodzi… kobiece kino i literatura zwane także feministycznymi. Fot. Fundacja Fonorama To skojarzenie wywołane jest głównie tym, że to kobieta napisała scenariusz i wyreżyserowała to słuchowisko, a bohaterkami są same kobiety. Ale „Robotnice” pokazują, jak różny może może być stosunek przedstawicielek płci pięknej do jednego z zasadniczych tematów, jakim jest praca, a zależy on głównie – jak się wydaje – od tego, w jakich okolicznościach bohaterce przyszło żyć i funkcjonować. Wydaje się też, że główna wartość słuchowiska „Robotnice” opiera się właśnie na jego dokumentalnej zawartości, wspartej jakościowymi badaniami z zakresu socjologii i antropologii feministycznej. Oliwia Kot w sposób bardzo zręczny przełożyła na artystyczny język fabularno- dokumentalnego słuchowiska autentyczne biografie czterech kobiet powiązanych rodzinnie, reprezentujących różne pokolenia. Nestorką rodu jest Irena, która całe swoje zawodowe życie – mimo przemia...