KK - Krzak Kulturalny

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska znana jest przede wszystkim ze swojej twórczości poetyckiej, dzięki której zyskała przydomki „polska Safona” i „poetka miłości”. Zdecydowanie mniej znana jest jej twórczość dramatopisarska. Paweł Krucz, Anna Cieślak, Adam Woronowicz i Dorota Bzdyla. Fot. Radio dla Ciebie Poza „Babą-Dziwo” praktycznie żadna z jej sztuk znacząco nie zagościła w repertuarze polskich teatrów. Tymczasem Polskie Radio dla Ciebie sięgnęło po jej dramat, powstały prawdopodobnie około 1939 r. (próżno szukać go w ogólnie dostępnych spisach dzieł autorki), który do tej pory nie doczekał się wystawienia. Mowa o „Gąsiornicy”, która prapremierowo zagościła na antenie RDC w grudniu ubiegłego roku. Adaptacji dzieła podjęła się Aleksandra Głogowska , która również słuchowisko wyreżyserowała. W tekście Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej można się doszukać pewnych analogii do „małżeńskich” utworów Aleksandra Fredry i Gabrieli Zapolskiej, takich jak choćby „Mąż i żona”, „Ich czworo” czy „Żabusi”, ...

Jeszcze do końca lipca w Willi Polonia Buskiej Galerii Sztuki można oglądać wystawę „Marek Sikora w roli głównej” przypominającej sylwetkę tego zmarłego przedwcześnie aktora, reżysera i choreografa. Jest ona formą jego upamiętnienia w 30. rocznicę śmierci, która przypada na dzień 22 lipca. Fragment ekspozycji. Fot. Krzysztof Krzak Marek Sikora urodził się w 1959 roku w Busku – Zdroju, mieszkał w położonej niedaleko od tego miasta wsi Służów. Powszechną popularność i rozpoznawalność przyniosły mu dwie role, które zagrał jeszcze jako aktor dziecięcy. Pierwszą z nich był Jurek w filmie Stanisława Jędryki „Koniec wakacji” , drugą „Ariel” w serialu „Szaleństwo Majki Skowron” tego samego reżysera. W 1978 roku ukończył szkołę baletową, a cztery lata później wydział aktorski w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Był też absolwentem wydziału reżyserii warszawskiej PWST. W latach 1991-95 związany był z Teatrem Powszechnym w Łodzi jako konsultant programowy,...

W konkursowej szesnastce słuchowisk radiowych ocenianych przez jury tegorocznego Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie można znaleźć przynajmniej trzy słuchowiska zasługujące w równym, jeśli nie większym, stopniu na Grand Prix niż nagrodzony „Potop” Salci Hałas w reżyserii Magdaleny Małeckiej-Wippich. Maria Maj i Anna Seniuk. Fot. Piotr Podlewski Jeśli ktoś nie czytał „Potopu” – jak chce wydawca – brawurowo napisanego prozą przez Salcię Hałas poematu przewlekłego o końcu świata, to śpieszę z informacją, że akcja tego utworu zaadaptowanego na słuchowisko i wyreżyserowanego przez Magdalenę Małecką-Wippich toczy się na gdyńskim osiedlu Pekin, przeznaczonym do rewitalizacji. Jakże inny to obraz tego miasta zrodzonego z marzeń i morza, w którym wedle publikowanych kilka lat temu badań żyją najszczęśliwsi Polacy. Tymczasem Pekin to takie rodzime fawele, pełne dobudówek, gołębników, zaniedbane przez włodarzy miasta (zapewne z powodu niejasnego statusu właścicielskiego), zalewane co rusz różnymi (ś)c...

Nagradzani twórcy zawsze podkreślają, że najważniejsza dla nich jest nagroda przyznawana przez widzów lub słuchaczy, czyli Nagroda Publiczności. W konkursie słuchowisk radiowych na tegorocznym XXV Festiwalu „Dwa Teatry” w Sopocie takie zaszczytne wyróżnienie zdobyło słuchowisko „Himalaje” nagrane w Polskim Radiu Katowice. Reżyserem jego jest Robert Talarczyk, a realizatorem dźwięku Jacek Kurkowski. Fot. materiał prasowy Nagroda Publiczności to nie jedyny laur przyznany „Himalajom”; oprócz niej twórcy otrzymali zbiorowo honorową nagrodę  publiczności, a raper Miuosh został nagrodzony za muzykę do tego słuchowiska. Można zaryzykować stwierdzenie, że jest ono radiową wersją spektaklu pod tym samym tytułem wystawionym osiem lat temu przez Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach w tej samej reżyserii i niemal niezmienionej obsadzie. „Himalaje” są adaptacją książki Dariusza Kortko i Marcina Pietraszewskiego „Kukuczka. Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiści...

Jednym z ostatnich wydarzeń 23. Festiwalu Filmów-Spotkań NieZwykłych było spotkanie z twórczynią filmu „Sny pełne dymu”, Dorotą Kędzierzawską i aktorką grającą w tym obrazie, Żanetą Łabudzką – Grzesiuk, które poprowadziła w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Ostrowcu Świętokrzyskim Maria Seges – Ślepowrońska. Ale – jak się wydaje – prawdziwym bohaterem tego spotkania był nieobecny, choć wcześniej zapowiadany, aktor Krzysztof Globisz. Maria Seges-Ślepowrońska, Żaneta Łabudzka-Grzesiuk i Dorota Kędzierzawska. Fot. K.Krzak Opis festiwalowy wyprodukowanego w 2023 roku (premiera: 15.09.2025 r.) filmu Doroty Kędzierzawskiej („Wrony”, „Nic”, „Diabły, diabły”) brzmi: Prosta historia spotkania dwojga zupełnie różnych i dalekich sobie ludzi. Przypadek sprawia, że spędzają ze sobą kilka dni. Czasem tak się zdarza, że ci, którzy wydawali się nam całe życie bliscy i kochani, stają się zupełnie obcy. A ci obcy niespodziewanie okazują się bardzo bliscy. Wystarczy popatrzeć sobie w oczy. Wtedy od r...

Sezon urlopowy sprzyja nie tylko wypoczynkowi, ale i poznawaniu nowych miejsc związanych z historią, specyfiką odwiedzanych miejsc. Przy okazji warto też zajrzeć do instytucji kulturalnych, szczególnie w krajach, o kulturze których wiemy niezbyt dużo, takich jak na przykład Teatr TEMPO w portugalskim miasteczku Portimão.   Autor przed Teatrem Tempo. Fot. Izabela Krzak To urokliwe miasto położone w południowej części Portugalii, w regionie Algavre, dystrykcie Faro, zamieszkałe przez niespełna 50 tysięcy mieszkańców kojarzone jest raczej z rybołówstwem, o czym świadczy miejscowe muzeum zwane potocznie „muzeum sardynek”. Tymczasem okazuje się, że do końca lat 80. minionego stulecia istniała tu stała scena teatralna Cine - Teatro de Portimão. Obecny TEMPO – Municipal de Portimão otworzył swoje podwoje dla publiczności 11 grudnia 2008 roku. Teatr TEMPO w  Portimão. Fot. Krzysztof Krzak Miejski teatr TEMPO znajduje się w centralnym miejscu Portimão przy Placu 1 Grudni...