Posty

Gilów dwóch i wiele innych postaci *

Obraz
Komedia hiszpańskiego dramaturga żyjącego na przełomie XVI i XVII wieku, Tirsa de Moliny, „Zielony Gil” w tłumaczeniu Juliana Tuwima cieszył się ogromnym powodzeniem w polskich teatrach w latach 60. i 70. minionego wieku. W bieżącym stuleciu wystawiono go zaledwie dwukrotnie: w Bielsku – Białej i Zielonej Górze. Teraz sięgnął po niego Tadeusz Kabicz, świeżo po sukcesie telewizyjnego „Tartuffe’a” i wyreżyserował go w Teatrze Polskiego Radia. Podczas nagrania słuchowiska. Fot. Cezary Piwowarski/Polskie Radio Realizacja sztuki, której główną osią są perypetie typu qui pro quo - a takim jest „Zielny Gil” - w radiu, gdzie trudno pokazać odgrywające niebagatelną rolę przebieranki kobiety za mężczyznę jest zadaniem dość karkołomnym, a nawet ryzykownym. Bo przecież jest tak: Donia Diana poznaje na moście Anzures w Valladolid pięknego młodzieńca don Martina de Ortegę. Młodzi przypadają sobie do serca, a don Martin obiecuje dziewczynie, że ją poślubi. Tymczasem jego ojciec, don Andres jest prz...

Połączone Gertrudą Stein – Maria Gil i Zuzanna Szary w ostrowieckim BWA

Obraz
Pierwsze instytucjonalne pokazy twórczości dwóch młodych artystek: Marii Gil i Zuzanny Szary zaistniały w obchodzącym 30 – lecie działalności Biurze Wystaw Artystycznych w Ostrowcu Świętokrzyskim. Podwójny wernisaż odbył się 28 września 2025 roku, przyciągając miłośników sztuki nie tylko z tego miasta, ale również z Krakowa, Warszawy i Lublina.  Maria Gil, Justyna Łada, Wojciech Szymański i Zuzanna Szary. Fot. Krzysztof Krzak Zuzanna Szary , której prace wyeksponowano w trzech pierwszych salach ostrowieckiego BWA jest laureatką 16. Jesiennego Salonu Sztuki LOOSTRO, który ta placówka zorganizowała 2 lata temu (w tym roku będzie kolejna edycja). Ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Swoje obrazy prezentowała dotychczas m.in. w galeriach w Toruniu, Warszawie, Krakowie i Poznaniu. Prezentowana w Ostrowcu Świętokrzyskim wystawa „Czułe guziczki” (tytuł tożsamy z tytułem książki Gertrudy Stein, amerykańskiej pisarki i feministki żydowskiego pochodzenia)przenosi...

Jakub Małecki w Sandomierzu: "Szczerość moją strategią twórczą"

Obraz
Gościem przedostatniego dnia II Międzypokoleniowego Festiwalu Literackiego GENeracja Słowa w Sandomierzu był 26 września 2025 roku jeden z najbardziej oryginalnych polskich pisarzy Jakub Małecki. Jakub Małecki podczas spotkania festiwalowego w Sandomierzu. Fot. Krzysztof Krzak Z wykształcenia jest ekonomistą, po studiach pracował przez jakiś okres w banku, jednocześnie pisząc do szuflady krótkie formy epickie. Jedno z opowiadań wysłał na konkurs internetowy, w którym zostało ono nagrodzone. Nagrodą była publikacja w zbiorze opowiadań. Wtedy odezwało się do niego wydawnictwo konkurs organizujące, które zadeklarowało, że wyda jego książkę, kiedy taką napisze. Tak też się stało. Od tego czasu Jakub Małecki opublikował piętnaście książek, a tych, których się nie wstydzi – jak sam mówił podczas spotkania w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Jana Długosza w Sandomierzu – dziesięć. Wśród nich są „Ślady”, „Dygot”, „Rdza”, „Nikt nie idzie”, „Korowód”, „Święto ognia”, a ostatnio „Obiek...

Hipokryzja wiecznie żywa *

Obraz
W czasach, gdy hipokryzja rozpanoszyła się w wielu aspektach naszej rzeczywistości - nie tylko w obszarze religii – aż się prosiło, by przypomnieć flagową sztukę jej dotyczącą. Po „Tartuffe’a” Moliera sięgnął Tadeusz Kabicz i zrealizował go dla Teatru Telewizji. Oskar Jarzombek, Piotr Adamczyk, Bartosz Bielenia. Fot. Waldemar Kompała/TVP Tadeusz Kabicz realizując w ubiegłym sezonie dla tej największej sceny świata „Pełną powagę” Oskara Wilde’a dowiódł, że jest wyjątkowo sprawnym reżyserem, a wystawiając w kieleckim Teatrze Żeromskiego „Konia na jeźdźcu” pokazał, że nie boi się podejmowania istotnych, trudnych tematów. By dodatkowo pokazać, że powstały w XVII wieku tekst Moliera nie stracił w ogóle korelacji z rzeczywistością XXI wieku, Kabicz odarł sztukę z historycznego anturażu. Pozostał wierny natomiast językowi, sposobowi mówienia bohaterów, co bynajmniej nie wywołuje dysonansu odbiorczego u słuchającego. Duża w tym zasługa nowego tłumaczenia Jerzego Radziwiłowicza, który jak...

Top model doby PRL-u *

Obraz
Pod względem formalnym Katarzyna Droga, jako autorka książki "Jaskółki. Powieść o kobietach mody PRL-u ", nie zaskakuje — wybiera bowiem stylistykę, w której czuje się najlepiej, czyli powieść biograficzną. Okładkę projektowała Kira Pietrek. Fot. materiały prasowe Bohaterkami jej wcześniejszych fabularyzowanych biografii były m.in. Hanka Ordonówna, Hanka Bielicka czy Joanna Chmielewska . Tym razem Katarzyna Droga zabiera czytelników w świat mody okresu Polski Ludowej, a ściślej mówiąc — w środowisko skupione wokół Mody Polskiej, przedsiębiorstwa państwowego, które w tamtym okresie dyktowało Polkom i Polakom styl ubierania oraz kształtowało trendy modowe. „Tamten okres” w powieści " Jaskółki…" to lata 1963–1968 (pamiętny Marzec i jego konsekwencje), choć w retrospekcjach fabuła cofa się do roku 1958, gdy Moda Polska została utworzona. To także czas, gdy przedsiębiorstwem niepodzielnie rządzi Jadwiga Grabowska , zwana też Grabolką, Grabolettą lub „stalową b...

Na chwilę przed porodem *

Obraz
Nie ma takiej możliwości, by wszystkie premiery Teatru Telewizji były wybitne lub przynajmniej znakomite. Rodzice Tomasza Walesiaka w reżyserii Michała Grzybowskiego to przedstawienie mocno przeciętne. Zuzanna Bernat i Tomasz Ziętek. Fot. Arsen Petrovych/TVP Temat rodziny, który podejmuje Walesiak w swoim tekście, obecny jest w literaturze od lat. A jeśli na dodatek jest to rodzina dysfunkcyjna – tym większa jej atrakcyjność dla artystów i odbiorców. W Rodzicach mamy młode małżeństwo: Wandę (bardzo naturalnie zagraną przez Zuzannę Bernat ) i ugodowego, bardzo sympatycznego w kreacji Tomasza Ziętka Piotra. Małżonkowie oczekują narodzin pierwszego dziecka. Mężczyzna chce przed tym wydarzeniem dokończyć urządzanie kuchni w ich nowym mieszkaniu, co denerwuje jego żonę – jednak nie komunikuje mu tego wprost. Piotr nie bez oporu przyjmuje pomoc chorego brata żony, Muńka (chwilami nazbyt ekspresyjnie gra go Dawid Ptak ), ponieważ chce – wzorem swojego niedawno zmarłego ojca – ...